زمین تنیس پارویی

ابعاد دادگاه
زمین های پادل به طور قابل توجهی کوچکتر از زمین های تنیس هستند. یک زمین پادل استاندارد تقریباً یک سوم زمین تنیس است (20 متر در 10 متر در مقایسه با 23.77 متر در 10.97 متر برای تنیس انفرادی)، که منجر به سبک بازی سریعتر و واکنش پذیرتر با زمین کمتر برای پوشش می شود.

محوطه بازی محصور
برخلاف زمین های تنیس باز، زمین های پادل با دیوارها و حصارهای مشبک یا شیشه ای محصور شده اند. این سطوح بخشی قانونی از بازی هستند و به بازیکنان این امکان را می‌دهند که مانند اسکواش با توپ از روی آنها بازی کنند، که عمق استراتژیکی را اضافه می‌کند که در تنیس سنتی یافت نمی‌شود.

جهش سطح و توپ
پادل همیشه روی سطح چمن مصنوعی بازی می شود، در حالی که تنیس روی سطوح مختلف (خاک رس، چمن، زمین سخت) بازی می شود. علاوه بر این، توپ پادل فشار کمتری نسبت به توپ تنیس دارد که در نتیجه پرش کمتر و سرعت کلی کمتری دارد و به نفع کنترل قدرت است.

تکنیک سرویس دهی
حرکت سرویس بین این دو ورزش بسیار متفاوت است. در تنیس، بازیکنان بالای سر با یک حرکت چرخشی کامل سرویس می دهند. در پادل، سرویس باید زیر دست باشد و توپ پس از پرش روی زمین در سطح کمر یا پایین تر از آن زده شود و شروع نقطه را بسیار کمتر تهاجمی کند.